PSYCHE AND FLESH โดย จุฑามณี ดิลกโศภณ
7 พฤษภาคม – 21 มิถุนายน 2569
ณ MMAD GALLERY 1 ชั้น 2, มันมัน ศรีนครินทร์ (ซีคอนสแควร์)
นิทรรศการ “PSYCHE AND FLESH จิตใจและเนื้อหนัง” เกิดขึ้นจากความตั้งใจของในการสํารวจ “ความสัมพันธ์ระหว่าง ร่างกาย จิตใจ และความทรงจํา” ผ่านกระบวนการสร้างสรรค์ศิลปะจัดวาง (Installation Art) ที่ผสานประสบการณ์จริงทางอารมณ์เข้ากับวัสดุซึ่งมีสภาวะทางกายภาพเปราะบาง เช่น เชือก มุ้ง หมึกจีน หรือปูนขาว วัสดุเหล่านี้ทําหน้าที่เป็น ภาษาของจิตใต้สํานึก เพื่อถ่ายทอดความ เปลี่ยนแปลงของสารเคมีในสมองและอารมณ์ภายในให้กลายเป็นรูปธรรมทางศิลปะ
คําว่า “PSYCHE” หมายถึง จิตใจ หรือโลกภายในที่มองไม่เห็น ส่วน “FLESH” คือเนื้อหนังร่างกายที่ห่อหุุ้มสิ่งนั้นไว้ เมื่อสองคํานี้ มาบรรจบกัน จึงเกิดเป็นพื้นที่ระหว่าง “ความรู้สึก” และ “การรับรู้” ที่ศิลปินพยายามเปิดเผยผ่านกระบวนการสร้างงานแต่ละชิ้นงาน ในนิทรรศการจึงไม่ใช่เพียงการแสดงออกทางอารมณ์ หากแต่เป็นการทดลอง “แปลงสภาวะทางจิตให้กลายเป็นร่างกาย” เปลี่ยนความคิด ความเจ็บปวด และความทรงจําให้กลายเป็นวัตถุที่สามารถมองเห็นและสัมผัสได้ ผลงานแต่ละชิ้น เช่น Reflections of Thought, Rebirth, Insomnia, และ Neurochemistry ล้วนเป็นบทบันทึกส่วนตัวของศิลปินในช่วงเวลาที่เผชิญกับภาวะไม่สมดุลทางจิตใจ โดยเฉพาะอาการนอนไม่หลับ เสียงหูอื้อ และความเครียด จากสารเคมีในสมองที่ทําให้การรับรู้บิดเบี้ยวไปจากความเป็นจริง ดังนั้นศิลปินเลือกที่จะไม่ปิดกั้นสิ่งเหล่านี้ แต่ใช้มันเป็น “พลังของการสร้างสรรค์” เพื่อทําความเข้าใจธรรมชาติของจิตใจในภาวะทุกข์
ไทย
